Wie de moeite neemt om het woord bonusmama in te tikken op google krijgt de meest uiteenlopende resultaten. Hoe moeders om moeten gaan met hun nieuw verworven aanwas bijvoorbeeld. Hoe moeilijk dat soms is, en allerlei tips om de wereld met bonuskinderen mooier en makkelijker te maken. Wie bonus papa intikt krijgt t-shirts en hoodies als resultaat. Speciaal voor als er een stiefvader jarig is en je niet weet wat je moet geven …

Als er vroeger in de kring door de juf aan mij werd gevraagd wat ik wilde worden had ik het antwoord klip en klaar: Voetballer! En als dat niet lukte, dan een meester, maar sowieso papa. Dat leek me geweldig. Een eigen kind! Van bonuspapa had in mijn jeugd niemand ooit gehoord. Je had een mama en een papa. Klaar. Een jongetje uit mijn klas had twee papa’s. “Tweede leg”, zei mijn moeder dan met een schuine mond. Daar snapte ik natuurlijk weer niks van.

Op mijn zesentwintigste werd ik vader van mijn zoon Mees. Ik was en ben verliefd op hem. In alles vind ik hem een verrijking voor mijn leven. Ik wilde graag jong vader worden. Mijn eigen vader kreeg een hersenbloeding op mijn zestiende en was al jaren aan het kwakkelen met zijn gezondheid. Ik gunde hem een kleinzoon en wat was hij helemaal gek van Mees. Nog geen jaar later was alles anders. Ik werd verliefd op iemand anders en mijn droom als jonge vader kreeg een heel onverwachte wending. Ik kwam in een rollercoaster van emoties terecht. Ik voelde me aan de ene kant mislukt, had een enorm schuldgevoel tegenover mijn ex-vriendin en ik was tegelijkertijd ook stapelverliefd op mijn nieuwe vriendin en op Mees die allebei zo heerlijk slapend in mijn armen konden liggen tijdens een middagdutje. Mijn nieuwe vriendin had al ervaring met kindjes en daar kon ik als jonge vader wel het nodige van leren. De nodige ervaring is in dit geval best een understatement. Zij had precies drie keer meer ervaring als ik. In één beslissing ging ik van 0 naar 4 kinderen in een paar maanden tijd. Ineens had ik een baby, een peuter van 3, een kleuter van 6 en een meisje van 9.

Dat bracht de nodige aanpassingen met zich mee. Ik woonde in een klein flatje in Rotterdam-Zuid. We kochten de eerste dag twee stapelbedden bij de IKEA en een groot speelkleed. Dat lukte prima. (behalve het in elkaar zetten dan) Er kwam een omgangsregeling ( best omslachtig), een alimentatieregeling (heel duur) en een alle andere zaken regeling (noodzakelijk). Tot zover al het ‘goede’ nieuws. Vol goede moed begon ik aan dit nieuwe avontuur. Ik vind kinderen leuk. Niet voor niks geef ik al jaren les op een basisschool. Ik denk wat van kinderen te weten en ik houd van hun open- en eerlijkheid. Ik vind het oprecht mooi om jonge mensen iets mee te geven voor later. Maar er is een verschil met kinderen uit je klas en je eigen (bonus) kinderen. De eerste groep gaat om drie uur naar huis …

Toen het schooljaar weer begon kreeg ik toch steeds meer het besef: “Dit is niet even voor een zomervakantie”. Dit stopt niet. Nooit meer. Ik ben bonusvader van drie kinderen.

De eerste zomervakantie brak aan. Eindelijk. Een moment van opladen kon ik wel even goed gebruiken. Ik was moe. Even een momentje genieten van zon, zee, strand en een goed boek. Dacht ik. De zon kwam in Drenthe af en toe tussen de wolken door. De zee was een kleine sloot en wat plassen van de regen, het strand was de boerencamping (Hoi, Hoi) en de literatuur bestond uit Nijntje in de diergaarde. (De Rotterdamse versie, dat wel) Niet dat ik het niet naar mijn zin had. Ik was verliefd en als we ’s avonds geen geluid meer hoorden uit de grote tent dronken we samen lekkere biertjes en trokken we vroeg onze eigen rits van de tent dicht.

Toen het schooljaar weer begon kreeg ik toch steeds meer het besef: “Dit is niet even voor een zomervakantie”. Dit stopt niet. Nooit meer. Ik ben bonusvader van drie kinderen. Ik ben mede verantwoordelijk voor een gezin. Maar ook weer niet. Toch? Ik ben niet de baas. Ik ben niet hun vader. Ik heb geen moer te vertellen eigenlijk. Maar ik moet wel opvoeden. Ik stond er voor mijn gevoel af en toe maar bij als een pedaalemmer waar bijna nooit een voet op drukte.

Ik was er wel en ik werd gebruikt als het nodig was. Ik bracht de kinderen naar de sport, ik las voor. Ik stoeide en kietelde erop los en ik hielp met spreekbeurten. Tussendoor had ik ook mijn eigen leven. Mijn vrienden vroegen waarom ik na de wedstrijd meteen naar huis ging. Dat probeerde ik uit te leggen maar dat had geen nut. Ze snapten me toch niet. Nu ze zelf vader zijn krijg ik steeds vaker appjes. “Heb je tips? Hoe deed jij dat man, met 4? Ik vind met 1 al lastig”. Het respect sijpelt bijna door mijn telefoon heen.

Voor bonusvaders ziet de wereld er een beetje anders uit dan voor moeders. Vrouwen hebben een oerinstinct. Het zorgen voor de kinderen door vrouwen zit nog steeds verweven in onze maatschappij. Hoe veel papadagen er inmiddels ook zijn. Bonusmoeders, of stiefmoeders of liefmoeders gaan sneller in de zorgstand. Dat lijken ze meer gewend te zijn. Vaders voelen dat anders. Ze staan meer aan de zijlijn van hun eigen wedstrijd. Ik wilde heel graag laten zien dat ik van alle kinderen hield, dat ze voor mij gelijk waren. Ik wilde meedoen aan het spel. Dat lukte me maar mondjes maat. Ik wrong me in bochten om Mees naar school te brengen maar die andere drie zaten op een andere school, die bracht mama.

Soms was ik ook blij als er even geen kinderen waren en ik een biertje in de kroeg kon gaan drinken. Daar sneed ik het onderwerp wel eens aan. “Koos je toch zelf voor”, zei mijn moeder. “Take the pain man”, zeiden mijn vrienden. “Hoe laat ben je thuis”, vroeg mijn vriendin. “Wanneer betaal je de alimentatie?”, appte mijn ex. “Waarom ligt er nog nakijkwerk?”,  vroeg de directeur. Ik had graag in die tijd een column gehad in Fabulous  mama, dan had ik het allemaal van me af kunnen schrijven.

Langzaam maar zeker ging het beter. Ik groeide in mijn rol als bonusvader. Ik geef zetjes in hun rug als het nodig is. Ik houd me niet afzijdig maar meer langszijdig. Bij Mees stuurde en stuur ik meer zelf, bij de andere stuurde en stuur ik meer zoals die autootjes in de Efteling. Steeds beter ging het. De oudste is nu 21. Mees is 13. Ik geniet van ze, elke dag dat ze er zijn. En ook als ze er niet zijn.

Lees ook:Bonusmoeder Sanne:ik heb nu pas écht begrip voor wat een biologische moeder doormaakt

Volg je mij al op Instagram? Leuk als ik je daar zie.

The post Bonusvader aan de zijlijn appeared first on van Single tot Bonusmama.

‘Ineens was hij thuis toen ik langskwam, ik ben er wel een beetje in ge-tricked’

Roberto kwam in de beginperiode van de relatie regelmatig in de ochtend langs bij Jody om de scooter te lenen en koffie te drinken. Vanuit het uitgaan of voordat de studie begon, was het fijn om elkaar nog even te zien. Ze hadden afgesproken eerst tijd met elkaar door te brengen. Het was onverwachts dat Roberto zijn bonuszoon leerde kennen. ‘Ineens was hij thuis toen ik langs kwam, ik ben er wel een beetje in ge-tricked’, verteld Roberto met een knipoog. ‘Het voelde goed om mijzelf voor te stellen als “een vriend”, dit hebben we samen zo afgesproken ondanks dat ik toch al even in het leven van Jody was’. We hebben dit een tijdje volgehouden.

“We zijn ondanks dat ik het belangrijk vond om niet te snel te gaan, zowel voor mijzelf als voor mijn bonuszoon, toch vrij snel gaan samenwonen. Mede om praktische redenen liep het zo. Ik ging van ‘Student naar Bonuspapa’, al ben ik niet het meest vaderlijke type. Ik heb het nodig gehad en nog steeds om op stap te gaan en te genieten van het leven in Amsterdam. Dit doe ik samen met Jody maar ook veel met mijn vrienden. Het gebeurt regelmatig dat ik ‘s ochtends thuiskom van het stappen en Jody en mijn bonuszoon hun dag beginnen. Dit schuurt weleens met de rol die ik heb als bonusvader. Dit heeft ook wel voor discussies gezorgd. Ouders zetten hun kinderen vaak op de eerste plek en beredeneren dingen vanuit het perspectief van het kind. Wanneer je als bonusvader erbij komt, beredeneer je vanuit je eigen perspectief. Natuurlijk moet je rekening houden met het feit dat er een kind is maar het is wel ingewikkeld. Er wordt toch verwacht dat je vaderlijke gevoelens hebt of daaruit meedenkt, iets wat ik niet altijd wil of kan. ‘Jody kon soms echt niet begrijpen dat ik het anders zag’. Ik vind het fijn dat er een co-ouderschap is waarop we week op week af ook tijd hebben voor onze relatie en ik voor mijzelf.”

Ik ben de enige in mijn vriendengroep met een vrouw met een kind

Mijn vrienden zitten in een andere belevingswereld en vinden het vooral heel knap dat ik in deze relatie ben gestapt. Toch ervaar ik veel support van mijn vrienden. Zeker wanneer je in een complexe situatie zit als in een samengesteld gezin is het fijn om heel open en direct, zwart/ wit advies te krijgen van vrienden die buiten de situatie staan. Dat werkt heel verhelderend en maakt oplossingen soms heel simpel.

Roberto komt zelf uit een gescheiden gezin en heeft van dichtbij meegemaakt hoe het is om met bonusouders op te groeien. Ondanks dat hij zelf niet had verwacht om in een relatie terecht te komen waarin hij zelf een samengesteld gezin zou vormen, is hij zich bewust van wat deze rol met kinderen doet. Zelf heeft Roberto een goede band met zijn bonusvader waar hij ook een voorbeeld aan heeft nu hij zelf bonusvader is geworden. ‘Ik vind het fijn dat ik ook met mijn moeder en bonusvader kan sparren over onderwerpen waar ik tegenaan loop.’

‘In het contact met mijn bonuszoon was het zoeken hoe ik goed kon aansluiten. Ik vond het best schakelen hoe ik in zijn belevingswereld kon komen. Het is wel eens voorgekomen dat ik dacht dat ik iets heel leuks had geregeld maar dat hij het helemaal niet zo leuk vond. Hier kon ik echt van balen. Soms voelde het contact gekunsteld. Dit was vooral in de periode toen hij wat jonger was. Ik vond het echt lastig om daar goed op aan te sluiten. Nu hij ouder wordt, merk ik dat hij meer een eigen persoon is en lijkt het contact makkelijker te gaan. We kunnen bijvoorbeeld beter praten over onderwerpen die we samen leuk vinden, zoals muziek.

De relatie met de ex- partner

Als je nieuw bent in de relatie ben je nooit gelijk fan van de andere ouder, de ex van je partner. Je krijgt vaak de rotverhalen te horen en de verhalen worden toch eenzijdig belicht. Ik heb toen ook écht wel eens gedacht, wat een lul! Maar ja hij blijft toch maar over de vloer komen. In het begin overheerste deze gedachten en dan zag ik tegen de overdracht momenten op.

Jody en haar ex hebben van begin af aan afgesproken om kinder- en familiefeestjes samen te vieren met de ex. Als bonusvader krijg je dat erbij ook al heb jij daar nooit om gevraagd. In het begin vond ik dit wel intens en heb ik mij ook afzijdig gehouden, dan dacht ik wel ‘poeh weer een verjaardag! Nadat we op een avond alleen met z’n vieren overbleven toen de kinderen op bed lagen, was het eigenlijk best gezellig. Nu drinken we af en toe een biertje en is het onderlinge contact goed.

In het contact zijn Jody en haar ex vrij intens met elkaar verweven maar het is meer broer en zus-achtig. Ik vind het voornamelijk fijn dat ze goed met elkaar omgaan. Als ik zelf niet lekker in mijn vel zit dan kan ik er wel wat ongemakkelijk bij worden, maar ik heb er geen moeite mee dat ze goed contact hebben. Soms zit ik in de auto en dan houdt Jody een hele rare ‘tirade’ wat grappig bedoeld is, ik zeg dan wel eens, deze grapjes maak je maar bij je ex, ik ben echt het verkeerde publiek. Zij hebben dezelfde soort humor die ik niet altijd begrijp of per se leuk vindt.Ik ben niet jaloers aangelegd, ik denk dat dat erg scheelt want als dat er nog bij zit word je wel erg met jezelf geconfronteerd en dat lijkt mij nóg lastiger.

Op deze momenten kan ik de ex wederom een lul vinden

Natuurlijk komt het voor dat er ‘trouble in exen paradise’ is aangaande mijn bonuszoon. Ik ga daar dan niet te diep op in. Wanneer ze lijnrecht tegenover elkaar staan dan gaat het hard tegen hard. Ik ben dan de troostende factor want ik zie dat mijn vriendin verdrietig is. Op deze momenten kan ik de ex wederom een lul vinden. Maar ook hier geldt wat mij betreft: ook al heb je andere opvattingen over een bepaalde situatie soms is het echt beter om een stap achteruit te zetten en het ze zelf te laten oplossen.

Ik heb ervaren dat sommige ruzies over het kind heel zakelijk zijn en voor dat moment gelden. Het ene moment hebben ze ruzie en dezelfde dag op een ander moment dan kunnen ze wel weer goed met elkaar. Het was voor mij wel zoeken hoe met deze emoties om te gaan, ik kon het niet altijd even goed begrijpen en ik vond het zeker niet altijd makkelijk.

Verschillen in de rol van bonusvader en bonusmoeder

Ik heb niet het idee dat er een verschil is in hoe bonusvaders en bonusmoeders zelf denken over hun rol als bonusouder. Wel denk ik dat er van buitenaf andere verwachtingen zijn. Er is toch een stereotype dat je als bonusmoeder meer verzorgend ben of moedergevoelens hebt. Ik denk dat het wel een verschil is. Ik denk dat het heel moeilijk kan zijn voor de bonusmoeders wanneer het ‘bonus’ ouderschap nieuw is maar je wel vanuit de verwachting van de vader, in de positie gezet wordt als “verzorgende moeder”. Ik denk ook dat een man met kinderen dat eerder verwacht van zijn nieuwe vriendin. Terwijl ik mij kan voorstellen dat een vrouw met kinderen allang blij is dat de nieuwe man niet wegrent.

De waardevolste les die ik meeneem van ons samengestelde gezin is dat er niet echt regels zijn. Soms heb je er een gedachte of een voorstelling bij hoe het gaat zijn maar dan beweegt het weer een andere kant op. Het is heel dynamisch. De interactie van de beide gezinnen ontwikkeld door en groeit mee met de tijd, dan wordt er toch afgestemd en besproken ‘wat gaan we samendoen of waar houden we even afstand’.

Van Student naar Bonusvader; Roberto deelt 5 Tips voor bonusvaders:

1.     Maak jezelf niet te belangrijk zeker wanneer er kinderen zijn en je er nog net niet bij hoort. Ga bij jezelf na of het je waard is, ik ben de laatste persoon die zegt dat het makkelijk is. Probeer niet een te grote stempel te drukken.

2.     Handel vanuit het kind, leef je eigen leven maar bedenk wel dat elke belangrijke beslissing die je maakt ook consequenties heeft voor het kind, die daar ook niet om gevraagd heeft.

3.     Als je het allemaal echt niet aankan dan is dat ook een legitieme reden, het is voor iedereen goed om dit zo vroeg mogelijk te weten en dan is het ook goed om de relatie daarop te beëindigen.

4.     Bespreek volwassen zaken niet waar de kinderen bij zijn of op gehoorafstand. Praat niet over de ex-partner of de zorgen die je hebt want als de kinderen je horen zadel je ze écht op met ellende.

5.     Is er onenigheid met je partner en de ex dan kun je soms gewoon zeggen, ik heb er nu even geen zin in en dan is dat maar even zo!

Notificatie: de relatie tussen Roberto en Jody is in 2021 over gegaan

Op zoek naar meer inspiratie? Lees dan  Hoe om te gaan met de ex van je partner, 8 tips om je op weg te helpen

Je kan mij ook volgen op Instagram, Facebook of Pinterest

Fotocredits: SteefFleur

The post Van Student naar Bonuspapa, Roberto deelt 5 tips voor bonusvaders appeared first on van Single tot Bonusmama.